Kalbim acıyor..
Korkuyorum hayatın bana yaptgı acımasızlılardan.
Tekrardan yaşamaktan korkuyorum..
Eskisi gibi olmamaya basladım,yok oldugumu hissedebılıyorum.
Beni uzecek biri gelmesın hayatıma.
Ben buyuyemedım .
Sildıkce insanlar neden benı tekrara buluyor ??
Artık şansım olmadıgını anladım.şansım olsaydı bu durumda olmazdım..
Giden niye gelir bir daha dostum?
Zavallı oldugu için mi özledği içn mi?
Artık kalbımdekinin değeri bende buyuk.buyuyor buyuyor volkan oluyor..
Eğer o giderse işte külleri herkezi yakar..
Yavaş yavaş..
Cezmi Ersöz'de böyle demişti..."40 Yılda Bir Gibisin"...Çok güzel bir ve derin bir imge...konulduğu cümleyi ve şiiri dolduruyor...Bambaşka hissetiriyor insana...
YanıtlaSilEline sağlık...